Je voelt alles van iedereen
Je partner is gespannen, en jij ook. Een vriendin heeft het moeilijk, en jij ligt er wakker van. Je komt binnen in een ruimte en voelt meteen de sfeer. Het lijkt alsof je geen huid hebt.
Misschien noemen ze je hooggevoelig. Of empathisch. Of "te gevoelig". Je voelt wat anderen voelen, soms nog voor ze het zelf weten. En je neemt het mee naar huis.
Dat is uitputtend. Want je draagt niet alleen je eigen leven, maar ook een stuk van dat van iedereen rond je. En als het te veel wordt, bevries je. Of je duwt mensen weg, terwijl je eigenlijk gewoon even ruimte nodig had.
Je weet niet waar jij stopt en de ander begint. Dat is geen zwakte. Dat is iets wat je nooit hebt mogen leren.
Alsof je geen huid hebt
Mensen die alles overnemen, hebben vaak geen probleem met voelen. Ze voelen juist heel goed. Het probleem is dat ze niet voelen waar het ophoudt.
Herken je dit?
- "Als iemand naast mij gestrest is, word ik het ook."
- "Ik los de problemen van anderen op voor ze erom vragen."
- "Na een verjaardag ben ik dagen kapot."
- "Ik weet niet meer wat ik zelf voel en wat van een ander is."
- "Bij mijn partner lukt het me het minst om een grens te zetten."
Als je hier knikt: je bent niet te gevoelig. Je hebt nooit geleerd dat je grens er mag zijn. Lees ook waarom nee zeggen zo moeilijk is.
Het kind dat de zorgdrager werd
Als ik via spiertesten in het onderbewustzijn kijk, kom ik hier heel vaak een omgekeerde rol tegen: het kind dat voor de ouder zorgde.
Je werd de opvanger. De redder. Degene die aanvoelde hoe mama zich voelde, en die het thuis rustig hield. Je leerde de sfeer te lezen voor je kon lezen. Niet omdat iemand dat zo vroeg, maar omdat je voelde dat het nodig was.
Een kind dat zo opgroeit, leert iets wat diep blijft zitten: de ander komt eerst. Wat ik voel, kan wachten. En als volwassene neem je dan automatisch de problemen, de stress en de verwachtingen van anderen over. Vooral van de mensen die het dichtst bij je staan.
Meedragen om verbonden te blijven
Er zit nog een diepere laag onder. Meedragen is niet alleen een gewoonte. Het is vaak een manier om verbonden te blijven.
Dat is liefde. Echt waar. Maar het is liefde die je uitput. En het helpt de ander eigenlijk niet: je pijn delen maakt hun pijn niet kleiner.
"Je mag verbonden blijven zonder de pijn van een ander te dragen."
De regels van de groep
Iedereen hoort bij groepen: je familie, je werk, je geloof of je spirituele kring, je vriendinnen. En elke groep heeft ongeschreven regels. Hoe het hoort. Wat je wel en niet zegt. Wie je mag zijn.
Wie gevoelig is, pikt die regels feilloos op. En past zich aan. Overal een beetje. Tot je niet meer weet wat je eigen grenzen zijn.
Een grens is geen muur
Een grens zetten betekent niet dat je minder liefhebt. Het betekent dat er twee mensen blijven bestaan: jij en de ander.
Een grens van binnenuit
Je kan leren om je af te schermen met een bel van licht. Of zinnen oefenen om nee te zeggen. Maar zolang je onderbewustzijn gelooft dat meedragen verbinding is, blijf je overnemen.
Daarom werken we in het onderbewustzijn via spiertesten. We kijken waar jouw rol van zorgdrager begon, welke loyaliteiten je vasthouden, en welke regels niet van jou zijn. En die laten we los, op de bron.
Wat er dan verandert, is subtiel en groot tegelijk. Je blijft voelen. Maar je voelt het verschil tussen wat van jou is en wat van de ander. En je kan het teruggeven, zonder schuld. Ook bij je partner. Ook bij je kinderen. Lees daarover ook waarom jouw heling ook je kinderen raakt.
Je mag verbonden blijven zonder de pijn van een ander te dragen.
Herken je jezelf?
Voel je dat dit over jou gaat, en merk je dat je er met wilskracht alleen niet uit raakt? Dan is mijn gratis masterclass burn-out een goede eerste stap.
Lees ook
Ontdek waar jij stopt en de ander begint
In de masterclass leg ik je uit hoe ik naar burn-out kijk, welke patronen ik onderzoek, en waarom grenzen niet gaan over muren bouwen, maar over loslaten wat nooit van jou was.
Zo kan je zelf voelen of deze manier van werken bij jou past.
Vraag de masterclass aanVoel je na het lezen al dat je verder wil? Dan kan je ook meteen een gratis kennismakingsgesprek inplannen in mijn online agenda.
Veelgestelde vragen
Waarom neem ik de emoties van anderen over?
Vaak heb je als kind geleerd om de sfeer en de gevoelens van anderen op te vangen, bijvoorbeeld omdat je voor een ouder zorgde. Je systeem doet dat nog altijd automatisch, ook als het niet meer nodig is.
Is dit hetzelfde als hooggevoeligheid?
Niet helemaal. Hooggevoelig zijn betekent dat je veel opmerkt. Overnemen betekent dat je het ook meedraagt. Je kan heel gevoelig zijn en toch weten wat van jou is en wat niet.
Waarom lukt het bij mijn partner het minst?
Bij de mensen die het dichtst bij je staan, raakt het je oudste patronen. Daar voelt een grens het snelst als verlies van verbinding.
